Zarządzanie zasobami

24.02.2016

Ośmioletni uczeń Szkoły Podstawowej Montessori w Toruniu, podczas spotkania na elipsie powiedział: „dziś rano, do śniadania zrobiliśmy sok ze wszystkich owoców. Nie mamy już owoców na podwieczorek. Czy jak będziemy szli na pocztę, to możemy pójść do sklepu, po zakupy?”

 

Odpowiedzialność, myślenie perspektywiczne, przewidywanie, szukanie rozwiązań - to kompetencje, które może mieć każdy ośmiolatek, pod warunkiem, że damy mu na to szansę. Czy można rozwinąć umiejętność zarządzania zasobami, jeżeli żadne zasoby do nas nie należą? Czy można poznać wartość pieniądza rozwiązując zadanie matematyczne z treścią? Czy można nauczyć się przewidywać skutki swoich decyzji, jeżeli podejmowanie decyzji nie leży w granicach naszych kompetencji? Czy można nauczyć się odpowiedzialności za otoczenie, jeżeli nie czujemy się właścicielami używanych dóbr? Czy teoretyczne rozważania przygotują nasze dzieci do prawdziwego życia?

 

Nasi uczniowie w dyskoncie spożywczym, w ramach budżetu, którym dysponowali, samodzielnie kupili owoce i warzywa. Ich decyzje były odpowiedzialne i mimo burzliwych negocjacji, udało im się wypracować kompromis, który jest wyrazem niezwykłej umiejętności współpracy w piętnastoosobowej, zróżnicowanej wiekowo grupie.  

 

Tylko doświadczenia pozwalają nam zdobyć wiedzę i umiejętności, tylko empiria prowadzi do poznania istoty zjawisk i zależności między nimi. Co do atrakcyjności takiego sposobu uczenia się nie trzeba nikogo przekonywać, wystarczy uśmiech na twarzach dzieci, by zrozumieć jak ważna była dla nich ta lekcja.

 

Po powrocie do szkoły, podczas spotkania na elipsie, dzieci dzieliły się swoimi wrażeniami, zaproponowały również, by zaopatrywanie aneksu kuchennego w owoce i warzywa, od dziś było ich stałym obowiązkiem. Pomysł został poddany demokratycznemu głosowaniu, wszyscy członkowie montessoriańskiej społeczności byli zgodni, co do tego, że jest to fantastyczny pomysł.

 

 

Please reload

Archiwum
Please reload